Retourtje Sjonnie

Retourtje Sjonnie

Als je op een ochtend als deze ochtend de stad doorbanjert richting Brabersstraat, dan verwacht je eigenlijk niets…

Tot ik op het Rooselaarplein en soortement ligrolstoel de keien zie teisteren.

De persoon erin herken ik in eerste instantie als een soort Jezus-in- een- karretje, tot ik in een tel het gelaat onder de grote zonnebril herken: Sjonnie !

Hee Sjónnie, schreeuw ik over het plein, en het ligkarretje draait in één zwenk. Eéj vriend !, jubelt de gestalte, die enorm vermagerd de duidelijk trekken van onze vertrouwde zwerver in zich herbergt.

Zoals vanouds hongerig en dorstig, en binnensmonds mopperend. In gedachten dwaal ik terug naar de tijd dat wij beiden zwervers in Roosendaal waren, zij het dat ik het beroepsmatig deed, en hij vanuit zijn instinct.

Het verhaal is lang, maar ik houd het kort: Sjonnie wil terug naar Roosendaal, terwijl hij het goed heeft in een abdij in Oss.

‘In Roosendaal wonen mijn mensen’, hij is er kort en duidelijk in. En ik moet weer als vanouds een foto van hem maken.

Ik prul mijn loopcameraatje uit het puntje van mijn jaszak.

 

Zodat hier en nu, alle mensen die ‘van Sjonnie zijn’ het kunnen zien… 😉

2 responses to “Retourtje Sjonnie”

  1. jcahermans1953@gmail.com' Jeannine schreef:

    Sjonnie, wat mij betreft: welkom terug in Roosendaal (En niet alleen vanwege de mooie verhalen die ik met je mocht maken).
    Mooier moment dan ‘750’ jaar’ had niet gekund

  2. leontinekekoks@gmail.com' 10 schreef:

    Ah Sjonnie!!!!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *