Railroddels

Railroddels

Ze bestaan nog, die wat oudere mannen die gedeelten van hun tijd besteden aan de romantiek van het spoor.

De tijd dat ze achter de meisjes aanzaten is voorbij, en nu verlekkeren ze zich aan locomotiefjes, kleine priegelstroomdraadjes, en lichtjes die het maar niet willen doen.

Ik ken er zo een. Die heeft zijn spoor verborgen onder een tafel van 4.40m en daar maakt, onzichtbaar tot op iets meer dan een metertje na, zijn materieel de noodzakelijke rondjes.

Een webcam maakt verder het ongeziene zichtbaar.

 

Vreemd genoeg kan zo’n man daarvan genieten, en gaat zijn verbeelding het eigen gangetje.

Je zou veronderstellen dat zo’n malloot tot vereenzaming gedoemd is, maar het tegendeel is waar.

Er zijn meer van die kerels, die ‘het’ doen. En dat is zijn redding.

 

De wereld van het H0-spoor is niet te doorgronden…

 

2 responses to “Railroddels”

  1. jcahermans1953@gmail.com' Jeannine schreef:

    Wel ja, rakel mijn trauma maar weer op. Broerlief werd geboren en mijn vader kocht meteen een complete Marklintrein voor hem. Waar ik als 6 jaar ouder zusje mee speelde. Tot broertje 8 jaar werd en de trein officieel in zijn bezit kreeg. En wat deed hij? Hij verkocht ‘m en schafte van de opbrengst een racebaan aan. Zo’n waardeloos kreng, met van die koolborsteltjes en uit de bocht vliegende autootjes. Trauma!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *