Railroddels 4

Railroddels 4

In het kader van Moederdag behandelen we maar eens het fenomeen ‘ de vrouw en de treintjes ‘.

Eindigt het feminisme inderdaad daar waar de ijzeren spoorstaven beginnen..?

Een volgster van Railroddels, mevrouw J.H. te R. , ontkent dit. Haar jeugd en verdere leven werd overschaduwd door het feit dat ‘haar’ trein van haar broertje bleek te zijn. Die hem vervolgens verkocht.

Maar, waarom heeft ze er zelf geen gekocht nadien..? Waarom bleef het onbedwingbare verlangen een echte transformator ter hand te nemen uit..?

Ik heb heb vrouwmensen ontmoet die het leuk vonden om huisjes voor de baan van manlief te bouwen. Ook zijn er die het groen langs het tracรฉ van haar minnaar mooi te vinden.

Verder meen ik er een vrij goed te kennen dat het allemaal veel te veel ruimte, tijd en geld opeist.

Dus: verras je (schoon)moeder, vrouw, of die van een ander, met een startersset.

 

Je weet nooit waar hun spoor toe leidt… ๐Ÿ˜‰

4 responses to “Railroddels 4”

  1. jcahermans1953@gmail.com' Jeannine schreef:

    Misschien miste die mevrouw wel haar railstimulans. En vindt ze het leuker om in een grote trein te zitten, op weg naar verre oorden. Denk ik zomaar โ˜บ

  2. Todiragi@home.nl' Ton de Bont schreef:

    Vanuit de enclave bekend uit Railroddels 3 nog de aanvulling dat ook hier op de alm het groen door die Muti belangrijker wordt gevonden dan het ronkende ritme van een voorbij denderende stoomloc.

    Verder ben ik blij dat hier in de bergen (meer specifiek het Cederwoud) een wijs man woont die graag de minuscule koperen eindjes aan elkaar knoopt. Altijd handig!

    Tot wieder Schnitzel, der Anton!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *