Paardenbloemrijke praat

Paardenbloemrijke praat

‘Ik mot geen paardebloemen in m’n tuin’, hoor ik de man zeggen.

En ik bedenk een beetje.

Honderden jaren terug, voordat alles echt mis ging met deze wereld, was een boer in zijn nopjes met paardenbloemen op zijn erf. Hij koesterde ze.

Van de stengels maakte men veters, en garen waarmee men kleding kon naaien.

Het gedroogde blad, opgelost in kokend water, was het pittige drankje dat later zou worden opgevolgd door de koffie.

Haar zachte pluisjes, vrolijk dansend inde wind, waren een genot voor het oog.

Dus, al met al, niets mis met die paardenbloem.

Je moet haar temmen, dat wel.

Maar dat is het probleem: dat kost moeite. En dat willen we niet…

 

Nu is het ‘modern’ om de natuur terug te geven aan het stedelijk landschap.

Doen.

Waarom begin je niet in je tuin..?

 

( Foto: Annika van Gestel – BeeldCollectief WestBrabant )

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *