Lotgevallen 62 – Loslaten

Lotgevallen 62 – Loslaten

Weinig dingen zijn zeker in het leven, maar de komst van Sinterklaas is een voortdurende houvast. De zekerheid dat hij over een jaar weer komt, geeft op een of andere manier troost. Een ander woord weet ik niet voor het gevoel dat Sint oproept als je volwassen bent.

De optocht, daar ga ik dan ook graag heen. Ik stond dus op de Markt, zaterdagmiddag. Ik zag dicht bij mij een jongetje, met een pietenmuts op zijn hoofd en roetveegjes op de wangen. Hij zat op de schouders van zijn vader en keek uit. Ineens riep hij daar! daar! De wereld verstomde voor hem, want hij komt! hij komt! Hij liet met zijn ogen Sinterklaas niet meer los. Want loslaten doe je later, als je groot bent.  Op zo’n moment besef je dat jij vroeger ook dat jongetje bent geweest. Die overeenkomst vind ik een mooie geruststellende, troostrijke gedachte.

4 responses to “Lotgevallen 62 – Loslaten”

  1. dijkea@hotmail.com' Anita schreef:

    Mooi geschreven, ik ben ook nog elk jaar zenuwachtig voor zijNog binnenkomst Aad

  2. Jcahermans1953@gmail.com' Jeannine schreef:

    Ja, ik zag Leo lopen. Met een linnen tasje, voor de pepernoten? 😊

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *