Lotgevallen 52

Lotgevallen 52

ZIEKENHUIS

Sinds een week ga ik met ongekend plezier plassen. Waarom ben ik ineens blij met zoiets simpels en vanzelfsprekends?

Dat komt, in de week ervoor werd ik geopereerd en eenmaal uit de narcose lukte het me niet om ook maar één druppel uit mijn blaas te persen, terwijl er meer dan een halve liter in zat.

‘We zullen een slangetje moeten inbrengen om de blaas te legen,’ zei de zuster. Tegen beter weten in vroeg ik waar dat slangetje dan in ging.

‘Dat kan maar in één gaatje, hè,’ zei ze vriendelijk.

Een collega kwam haar assisteren. Het gordijn om mijn bed werd dichtgeschoven. De dunne blauwe onderzoekshandschoenen werden aangetrokken. Ik sloot mijn ogen maar. Was ik nu maar een vrouw, zei ik nog zachtjes tegen mezelf.

Maar niet zacht genoeg. De zuster hoorde het.

‘Vrouwen hebben ook weleens vervelende onderzoeken hoor,’ lachte ze. En toen zei ze dat ik diep moest zuchten. Dat helpt, zei ze.

4 responses to “Lotgevallen 52”

  1. d'Alledaagse schreef:

    Leo, zoals vrienden onder elkaar hè…
    Had ik jou al eens verteld over de Vandellia Cirrhosa..? 😉

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *