Lotgevallen 47 – Leo Lotterman

Lotgevallen 47 – Leo Lotterman

MAXIMA (1)

In de krant las ik dat de zus van koningin Maxima is overleden. Dat is verdrietig nieuws. Mijn gedachten dreven langzaam naar mijn broer die in 1999 op 45-jarige leeftijd stierf aan een hartstilstand. Het verdriet om zijn dood is altijd anders geweest dan om mijn gestorven vader en moeder. Je weet dat je ouders op een gegeven moment doodgaan, het getij verloopt, en daar kun je, uiteindelijk, vrede mee hebben. Maar een broer of zus, nee. Dat blijft trekken. Die hoort namelijk minstens net zo lang te leven als jij. Samen oud worden omdat je vroeger ook samen jong was. Je zat naast elkaar in pyjama op de bank en keek televisie, je sliep bij elkaar op de kamer, je kreeg zijn fiets omdat hij nu eenmaal eerder groot werd. Dit alleen al zorgde voor een fundamentele verbondenheid. Daarom voelde het sterven van mijn broer bijna als een amputatie. Maar ik moest toen wel verder. Dus je leerde er mee leven, zoals met een mank been.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *