Lekker Buitje

Lekker Buitje

Het is frietjestijd in opa’s achtertuin, als de wind opsteekt en er gerommel vanuit de kant van Nispen klinkt.

Kleinzoon kruipt weg in de capuchon van zijn sweatertje. Hij is bang.

Opa niet, en vertelt de kleine man wat onweer eigenlijk is, en als je goed oppast, er niet bang voor hoeft te zijn.

Sterker nog: Opa geniet ervan als het tekeer gaat en er warm water valt.

Het mag niet baten. De kleine man verruilt het tuinterras voor het bankstel in de huiskamer.

Ik schuif geruststellend tegen hem aan. Twee kleine oogjes vragen, maar geluid komt er niet meer uit z’n mondje.

 

Opa zal dus nog maar niet over The Blood Falls op Antarctica beginnen.

Een gewoon weersverschijnsel is al fenomenaal genoeg…

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *