Gevoelsvrijheid

Gevoelsvrijheid

De opzet van een bevrijdingsfestival lijkt mij het overdragen en delen van het gevoel van vrijheid.

Foutje in de denkwijze mijnerzijds.

In Roosendaal doen de artiesten hun deuntje, en het publiek zal het verder een worst zijn wie of wat daar staat.

En als er dan toch sprake van worst is, dan ook maar een koele pint erbij.

Ik fotografeer er beroepsmatig op dat moment. Zie een klein meisje vrolijk met krijt de straatstenen kleuren.

Ik leg m’n camera op de grond, het gaat een innemende foto worden, dat is zeker.

Meer nee. Twee dikke kuiten springen in mijn zichtveld.

‘Ik wil niet dat u mijn kind fotografeert !!!’

Ik heb geen zin in het trekken van m’n perskaart, ik heb er eigenlijk voor de rest van het festival geen zin meer in.

Ik trek me terug bij wat vriendschap dat graag met me keuvelt over wat losse koeien en wat kalveren, en over hamburgers die op z’n vetst toch eigenlijk wel heel lekker zijn.

Vrij…

Wie..?

 

Wij..?

2 responses to “Gevoelsvrijheid”

  1. jcahermans1953@gmail.com' Jeannine schreef:

    In het Vrouwenhof ook al van die ‘gezellige’ kleinekinderstaferelen. Wij dachten dat foodtruckfestival voor volwassenen was die iets willen eten wat je thuis niet gauw klaarmaakt
    Maar nee, het is een speeltuin voor jonkies tot 6 jaar, terwijl mama en papa zich uitsloven om dure bbq-worstjes en biofriet (!) te scoren. ☺

  2. Leontinekekoks@gmail.com' 10 schreef:

    En dan zetten ze gisteravond op FB en wat al niet meer, van datzelfde meissie foto’s neer.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *