Gebroken geduld

Gebroken geduld

Hoe graag zou ik zijn zoals hij, de aalscholver.

Gekortwiekt door water, zijn vleugels drogend aan een wind die maar niet wil opsteken.

Hongerend, smachtend naar de smaak van vis onder de waterspiegel.

De aalscholver wacht, en wacht, spiegelt zichzelf.

Als de wind in de tijd maar niet te laat komt…

One response to “Gebroken geduld”

  1. Leontinekekoks@gmail.com' 10 schreef:

    Ik niet: elke dag vis, brrrrr

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *