De Klim, de Kommer, de Kwel

De Klim, de Kommer, de Kwel

Vraag mij niet hoe het mij vergaan is, vandaag tijdens mijn hoogtestage in de Beekse Bergen…

Het parcours bleek geaccidenteerd door publiek dat niet achter de hekken bleef, maar doodleuk met familie en kinderwagens en al voor je wiel slenterde.

Krijsende pokkejong dat als speenvarkens gillend het stof voor je ogen deed opwaaien.

En o moeder, wat was het heet…

Op de top wachtten wat kale boomtoppen en bejaard volk op een terrasje. Maar dat was het dan ook.

Aan het eind van de afdaling wachtte mij pardoes een roodwitte slagboom, die horizontaal neergelegd mijn weg versperde.

Voor het muntje om hem te openen moest ik wanhopig terug…

Kortom, vraag mij niet hoe het mij  vergaan is…

Vraag het me nooit meer…

4 responses to “De Klim, de Kommer, de Kwel”

  1. Leontinekekoks@gmail.com' 10 schreef:

    Wat ik je wilde vragen: “Hoe ging het vandaag AAd?”

    • d'Alledaagse schreef:

      Zie dagboek:

      Opa Koekebakker ging op Safari en informeerde bij Joost, een Safarintellectueel.

      Joost advisseerde Opa om zijn zware bergschoenen met wollen voering aan te doen, want er waren bergen daar. En Joost mocht het weten, want toen Joost met zijn vrouw op safari ging, kwam zij met een kindje in haar buik terug.

      Hoe dat kwam..? Joost mag het weten…

      En zo togen Opa Koekebakker en Oma Boeffie met kleinzoonlief naar de bergen. Opa had zijn oude Volkerakcamera op 400 ISO geslingerd, want dan had Opa alle speelruimte die hij wilde, als hij en kiekje wilde maken.

      Intussen alzheimerde Oma herhaaldelijk of kleinzoon een koekje/appeltje/snoepje/drinken of de hele wereld wilde, het geen Opa Koekebakker herinnerde aan oude tijden waarop hij op Perron 3 van Station Roosendaal vergeefs wachtte op de trein die huiswaarts ging, en de stationsomroepster bij voortduring de vertrektijden aankondigde. Zij was zijn enige aanspraak…

      En zo slofte Opa op zijn bergschoenen door de ovenwarme, stoffige paden door de bergen, die qua kindergekrijs meer op een speenvarkenslachterij leek dan op een natuurpark.

      Let wel: ‘natuur’ is hier een understatement. Het park verkoopt enkel plastic prullaria en daarnaast niets wat de bevolking van de landen wiens fauna daar ligt te dutten, ten goede komt. Ook het knipoog-‘Suid Afrikaans’, een taal met een naar bijsmaakje, staat hier als grappig bedoeld op de borden.

      Waarom..? Joost mag het weten.

  2. dijkea@hotmail.com' Anita schreef:

    eigen schuld dikke bult. daar ga😡😆je toch niet naar toe !!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *