Railroddels 10

Railroddels 10

Groot denken in het klein. Het zou zomaar een mooie titel kunnen zijn, maar het is meer.

Groot denken in het klein is het mogelijk maken om het werkelijke ‘grote’ leven na te bootsen in het klein. Klein is in dit geval Schaal H0, dus 1:87.

Het leven beweegt, en alles dient dus ook op werkelijke wijze te bewegen op piepkleine wijze.

Daar draaien radertjes voor in een mensenbrein, dat doet computers meedenken en helpen uitvoeren.

Het gebeurt allemaal in een op het oog verlaten fabriekspand, maar hier bedriegt de schijn.

Onder dit dak werken mensen, staan computers, testopstellingen en een koffieautomaat.

Dit verborgen spektakel spreidt haar armen als en inktvis uit over de wereld van het H0-spoor, en alles wat er aan vasthangt. Spoorweg-scenery is geen statisch beeld meer, maar een levend.

Hier gebeurt het, en Railroddels mocht het zien…

Sterker nog: Railroddels werd er stil van…

Railroddels 9 / Venstertje 9

Railroddels 9 / Venstertje 9

Het FIFA-Introfilmpje van het WK neemt ons mee langs Russische fenomenen.

De mythische spoorlijn die door het filmpje trekt, is herkenbaar voor velen.

De spoorlijn, in feite daterend uit 1917, maar pas in de jaren van de Koude Oorlog gebruikt als toonbeeld van de kracht en kennis van dit immense rijk, is van een importantie die het waard maakt om ook nu te tonen.

De locs, opeenvolgend in serie gebouwd en nummergenaamd, zijn onmiskenbaar technische hoogstandjes. Er werd nogal wat van ze verlangd tijdens de 9500 km lange rit door een wisselend klimaat.

Alles is herkenbaar dus, en toch ontbreekt er iets aan dit treinstel dat door het filmpje jaagt.

Wat..?

Er is je een week snuffelstage geboden… 😉

Railroddels 9

Railroddels 9

Railroddels toog deze week naar het Spoorwegmuseum. De moeite waard, al slaat het museum niet alle planken raak, moet vastgesteld.

Het museum lijkt zich voornamelijk op kinderen te richten, terwijl het juist de papa’s, de ooms en de opa’s zijn die hier het liefst rondgapen.

De hedendaagse jonge jeugd mist de railromantiek, vaak omdat deze zich buiten hun beeldschermpje afspeelt, en dus niet interessant is.

Het was ook vreemd dat de toiletten niet bewogen, toen ik deze bezocht.

Echte Spoortoiletten doen dat wél namelijk, en zeker als je op het moment dat je je plasje wilt doen een wissel passeert, dan is het feest compleet.

En een echte H0-baan, die leek er wel te zijn bij een diorama van Amsterdam CS in vroeger jaren, maar weinig treinbeweging. En daar gaat het bij het spoor toch om..?

Anton Pieck wist bij het ontwerpen van zijn Efteling-diorama wel beter. Toen al.

 

Maar Pieck is dood, en de prachtige locs in museum, zij in feite ook.

Enkel nog rijdend te zien op het beeldschermpje van je kleinzoon…

Railroddels 8

Railroddels 8

Een verzoekplaatje ditmaal: De Sóller ( spreek uit: Soljèr ).

De fameuze houten tram die sinds 1912 onophoudelijk over de rails van Mallorca knarst, wordt nu op schaal  1:22,5  gebouwd in Nederland. Daar gaat hij onder de noemer ‘Heinzlijn’ op het terrein van Erfspoor haar diensten volvoeren. Uitgevoerd in (Mahonie-) hout, messing en tin-legering, en volledig functionerend door electriciteit.

De bouw zal een jaartje in beslag nemen, voornamelijk door het feit dat de constructeur amper tijd heeft dagelijks een website te onderhouden, laat staan een tram bouwen.

In de relationele sfeer speelt de Sóller een belangrijke rol, daar meneer de constructeur met regelmaat vanwege de secondenlijm met z’n fikken aan het karkas van de tram vastzit, en dus verder niets kan. Dat geeft de rust zoals die in de jaren 50/60 zo gewoon was.

Belangstellenden die willen weten hoe het verder zal gaan met de Mallorca-tram, kunnen dit melden aan de redactie van deze rubriek met vermelding ‘Hoe Ver Is De Sóller ?’

We zien u bij de volgende halte… 😉

Railroddel 7

Railroddel 7

We hebben het al eerder over spoorenclaves gehad.

Frühbunde was er een, maar vlakbij de weg die vroeger van Breda door de moerassen naar vestingstad Bergen op Zoom voerde, en tol geheven werd,  ligt er nog een: Spoor Halog.

Dat is een Duits stukje grondgebied omgeven door Cipressen, waar zoals het Duitsers betaamt, ‘gearbeitet’ wordt.

Daar vind je dus geen passagierstreinen, maar zware diesellocs op een uitgestrekt rangeerterrein.

En rangeren is een vak apart, geen flauwekulletje. Dus niet zomaar de knop van een transformator een slinger geven, maar nauwkeurig volgens gepland schema de wagons in logische volgorde plaatsen, zodat ze in tractie denderend richting zeehaven kunnen vertrekken.

Dat brengt ons als vanzelf op het Havenspoor, dat in een latere editie van Railroddels wacht…

Spring naar werkbalk