Het Grijze Uur

Het Grijze Uur

Terwijl Moeder Natuur haar herfstkleed nog aan het uitkiezen is,

zijn haar suggesties al te ontdekken.

Het ochtenduur vertoond niet het verrukte blauw, maar de regen trekt filters van vocht door het struweel.

Takjes, webjes en gedroogde besjes vormen het houvast voor alles wat niet te vangen is.

Enkel door je camera, met wat geluk.

Nog een paar weekjes, dan is het feest.

En Moeder Natuur op haar mooist…

BeeldCollectief voor de Buitenlui

BeeldCollectief voor de Buitenlui

Natuurlijk hebben de Witheren destijds nooit gewild dat hun Godshuis een cultuurtempel zou worden…

Maar alles lijkt beter dan de feesttent die het nu is, en het BeeldCollectief WestBrabant bezet met trots het hoofdaltaar.

De stad Roosendaal gezien door ogen die maar al te graag, en met toewijding en fotografische kennis, daadwerkelijk wíllen zien..!

Niet enkel voor de boer, of voor de burger.

Nee, ook de buitenlui kunnen meegenieten, en wel hier.

 

Roosendaal mooi, of bijzonder..?

Het is maar hoe je het bekijkt… 😉

Deze slideshow heeft JavaScript nodig.

 

Siberisch koud

Siberisch koud

Het voordeel van het verplicht navelstaren wat ik nu geacht wordt enkele delen van de dag te doen, is dat ik  tijd heb om bijvoorbeeld aan de hand van fotografie eens te koekeloeren in de navel van onze wereld.

De foto’s die ‘ons’ nieuws niet eens halen, omdat het niet ‘lekker’ genoeg is ?

Deze foto, gemaakt in Siberie, oogt mooi. Bijna een kerstkaart waardig.

Het leven echter van de mensen die daar nog steeds rondtrekken, erbarmelijk.

 

Is het een stukje ver van m’n bed-show..? Ik weet het niet, durf het ook niet te beweren.

De wereld klein..?

Ik vrees groter dan we denken… 😉

Same vor ons eige

Same vor ons eige

‘Jongens, laat Roosendaal nu eens zien zoals weinigen het kunnen, of willen zien’.

Het was één van de opdrachten die de BeeldCollectieven van mij voor hun snufferd kregen geworpen, met het oog op de grote expo Kunsten Onder 1 Dak, in de St. Jan en tijdens het Roosendaals treffen, eind deze maand.

Het is nu tijd voor de laatste loodjes, ik voel me wat verloren als ik vol bewondering hoor en zie welke prestatie ze aan het leveren zijn.

Same vor ons eige…wat kan dat verdomd goed werken..! 😉

Bedrieglijk mooi..?

Bedrieglijk mooi..?

De 50 mooiste natuurfoto’s ooit getrokken zijn bekend gemaakt.

Al genietend beschouwend lijken ze tijdloos, maar bij deze kijk ik toch maar even naar het jaartal: 2013…

Het water oogt zo helder, dat de dolfijnen vrij in een helder blauwe lucht lijken te vliegen, in plaats van te zwemmen.

Hier lijkt er niets mis te zijn met ons milieu. Maar we weten beter.

 

Bedrieglijk mooi, zou je zeggen.

Maar het bestaat nog, dat ongerepte.

Ergens op de wereld…

Spring naar werkbalk