WachtkamerprAad

WachtkamerprAad

Opvallend feitje is dat beide StadsNomaden onafhankelijk van elkaar al 3 maandjes hun inspiratie in wachtkamers op doen. Zou het zo doorgaan, wat hopelijk niet het geval is, dan onstaat er een ware Bravis-Bundel.

En dat willen we niet.

In de wachtkamers waar ik vertoef bekijk ik van uit mijn ooghoeken al wat gebeurt, of wat er zou moeten gebeuren.

Het leed wat tracht te herstellen zit hier op stoeltjes, en grijpt gedachtenloos naar de bladen die er liggen.

Ze liggen er al maanden, beduimeld, en ik begrijp nu het begrip ‘maandblad’ hier des temeer.

Geven die beduimelingen juist geen ziektes door.., speelt er door mijn hoofd.

Want ieder in de wachtkamer heeft dus iets…

 

Maar wat..?

 

 

 

Een herfst teveel

Een herfst teveel

Een wandeling door het Arboretum van Kalmthout kan een mens goed doen, dus waarom niet daarheen vandaag…

De kleurenpracht aldaar is momenteel betoverend. Voor ieders oog, voor ieders camera.

En je moet er niet tegenaan kijken, nee, het best kun je erin. De zon in je koekeloeres, door de bladnerven heen.

Maar helaas: de meedogenloze CVA-hamer wacht al na een uur, de ruime kleurenpracht zal het brein teveel geprikkeld hebben.

Mijn oogleden worden zwaarder dan zwaar, en m’n ogen sluiten zich af.

En dus op weg naar huis, de dag hier is gedaan, m’n frustratie groot.

 

Tot volgend jaar, koningin herfst, u bent te mooi om waar te zijn…

Gebroken geduld

Gebroken geduld

Hoe graag zou ik zijn zoals hij, de aalscholver.

Gekortwiekt door water, zijn vleugels drogend aan een wind die maar niet wil opsteken.

Hongerend, smachtend naar de smaak van vis onder de waterspiegel.

De aalscholver wacht, en wacht, spiegelt zichzelf.

Als de wind in de tijd maar niet te laat komt…

Kwakkelkeuvel

Kwakkelkeuvel

Menig man zal in het vuistje knijpen bij de gedachte een privéchauffeuse met borsten te hebben. Ik heb er twee. Een donkere uitvoering, en een lichtnaarblondneigende. Overmacht.

‘Met borsten’ is niet sexistisch bedoeld, al lijkt het er alles op, visueel.

Nee, het staat gelijk met de term ‘met ballen’. Dus, doorzetters.

Een ervan, die naarhetblondneigende, heeft onder het rijden mij verleid mijn gedachtenspinsels toe te vertrouwen aan de Kwakkelkraant 2019.

 

Dus voor alle nieuwsgierige Tullepetaone: één pagina is inmiddels een beetje gevuld. Plaatje + Praatje.

Na goedkeuring der redactie, uiteraard… 😉

Vreemde

Vreemde

Vandaag is zo’n dag dat ’t hem niet worden gaat en moeheid de loftrompet iets te hard schalt…

In een poging mezelf wat af te leiden haal ik wat LkleineL nutteloze boodschapjes bij de goedkope LsupermarktL vlakbij.

Op de terugweg naar huis schiet een man boven de 40 mij aan.

‘Mijnheer, we doen hier een spelletje in de buurt en nu heb ik 15 handtekeningen van een vreemde nodig. ‘

Hij stopt me een blauwe balpen en een velletje papier toe.

Ben ik een vreemde, vraag ik hem..?

‘Voor mij  wel. Hier, tekenen…’ Hier.

 

Mocht u mij tegenkomen.., ik ben een vreemde…

Spring naar werkbalk