LintLoos

LintLoos

Voor wie het de koning niet heeft behaagd…

Voor wie er geen fanfare voor de deur staat…

Voor wie niet mag borrelen met de burgemeester…

 

Ik vind jou jou goed, hoor. Vreselijk goed…

 

Hoe vind je mij..? 😉

DiviVent

DiviVent

Wie..?

Nee, ken ik niet. Echt niet.

Waar..? Op teevee vanavond ? Lijkt me sterk. Ik kijk trouwens nooit teevee.

Echt niet ?

Nee, natuurlijk niet. Volgens mij bestaat hij ook niet. Heeft volgens mij ook nooit bestaan.

Bewijs ? Wat voor bewijs ? Hoe kun je nu iets bewijzen dat er niet is ?

Een verzinsel ?

Zou kunnen. Hoewel, zoiets verzin je niet…

 

Echt niet…

Medische Mevrouwen

Medische Mevrouwen

In korte tijd ben ik de medische wereld anders gaan zien. Beter gezegd: mijn medische wereld.

Mijn huisarts ging onlangs met pensioen, en zijn opvolgster werd een alerte, allesbegrijpende mevrouw. Daarna maakte ik kennis met de kaakchirurg die mij onder handen gaat nemen, en ook dat was een mevrouw. Een jonge zelfs.

Vandaag in het Bravis ontdekte ik op het donkergrijze richtingsbord dat er voor de naam van mijn internist ‘mw’ stond. Ook een mevrouw dus…

Als vanzelf gleed er een stukje bezorgdheid van mij af.

Komt dat omdat mijn moeder een mevrouw was..? Of Mevrouw Mijn Vriendin..?  Of de mevrouwen die ik in mijn dagelijks leven graag ontmoet..?

 

Ik ben er nog niet uit, met al die mevrouwen.

Leven met mevrouwen, is toch iets anders dan kippen houwen…

Railroddels

Railroddels

Ze bestaan nog, die wat oudere mannen die gedeelten van hun tijd besteden aan de romantiek van het spoor.

De tijd dat ze achter de meisjes aanzaten is voorbij, en nu verlekkeren ze zich aan locomotiefjes, kleine priegelstroomdraadjes, en lichtjes die het maar niet willen doen.

Ik ken er zo een. Die heeft zijn spoor verborgen onder een tafel van 4.40m en daar maakt, onzichtbaar tot op iets meer dan een metertje na, zijn materieel de noodzakelijke rondjes.

Een webcam maakt verder het ongeziene zichtbaar.

 

Vreemd genoeg kan zo’n man daarvan genieten, en gaat zijn verbeelding het eigen gangetje.

Je zou veronderstellen dat zo’n malloot tot vereenzaming gedoemd is, maar het tegendeel is waar.

Er zijn meer van die kerels, die ‘het’ doen. En dat is zijn redding.

 

De wereld van het H0-spoor is niet te doorgronden…

 

Lekker Buitje

Lekker Buitje

Het is frietjestijd in opa’s achtertuin, als de wind opsteekt en er gerommel vanuit de kant van Nispen klinkt.

Kleinzoon kruipt weg in de capuchon van zijn sweatertje. Hij is bang.

Opa niet, en vertelt de kleine man wat onweer eigenlijk is, en als je goed oppast, er niet bang voor hoeft te zijn.

Sterker nog: Opa geniet ervan als het tekeer gaat en er warm water valt.

Het mag niet baten. De kleine man verruilt het tuinterras voor het bankstel in de huiskamer.

Ik schuif geruststellend tegen hem aan. Twee kleine oogjes vragen, maar geluid komt er niet meer uit z’n mondje.

 

Opa zal dus nog maar niet over The Blood Falls op Antarctica beginnen.

Een gewoon weersverschijnsel is al fenomenaal genoeg…

Spring naar werkbalk