De Wanhoop van de Wende

De Wanhoop van de Wende

Het mag vandaag dan poepiewarm zijn, en een klare lucht…

Morgen is dat anders. Dan zakt de temperatuur meteen tien graadjes terug, en daar moeten we het mee doen.

Laat het nu morgen de avond van de Zonnewende zijn, een kans voor elk briljant digitaal fotograaf…

Dan heb je juist die warmte, en dat heldere zwerk van vandaag nodig.

 

Dus, camerabezitters, grijpt uw kans vanavond. 24 uur eerder, maar dat valt aan je foto(s) niet af te zien.

Pakt uw biezen en uw camera, en ga..!

Boekje open, winkel dicht

Boekje open, winkel dicht

Vandaag een afspraak met een boekenwinkelmevrouw die ik collega mag noemen, maar ook vriendin, kennis, geestverwant en passant.

Kortom, ze loopt als een rode wollen draad door m’n werkzame leven heen.

Ik wilde enkel een foto in haar winkel maken, meer niet. Zo gepiept, zo weer weg. Dus even geen kopje thee, of loop maar even mee…

Hoewel…in een tweedehandsboekwinkel is het aangenaam toeven. Immers, de boeken zijn al gelezen, dus het is jouw taak niet meer.

Maar hebben wil je ze wel, gewoon ‘hebben’.

Bij aankomst zijn de lichten gedoofd, en door de open deur aanschouw ik drie voormalig collega’s, die ooit met mij knokten voor ‘onze’ krant.

Rond de tafel gaat het over de angst van elke oudere man: prostaatkanker. En hoe die te overwinnen.

Ik hoor een gloedvolle verhaal aan, dat mij stiller en stiller maakt en mijn thee steeds moeilijker doet wegslikken.

Maar het verhaal eindigt hoopvol.

Het was een robot die met uiterste precisie de verlossing bracht, en een mens die de beslissing nam.

 

De Nintendo-generatie werpt haar vruchten af, blijkbaar.

En mijn theekopje is eindelijk leeg…

Van luxe, lust en lekker

Van luxe, lust en lekker

Hij zit er weer op, mijn ‘kerstpakkettenrace’.

Een jaarlijkse fotografiemarathon, waarin ik mij een week lang opsluit in het duister van m’n studio, met enkel oog voor wat licht doet met lekkers van de bovenste plank.

Met m’n visie op de meest smakelijke dingen eet ik mijn boterhammetje en drink mijn poeierchocolademelk.

Kerstpakketten, de traktatie van menig werkgever die iets wil schenken aan zijn medewerkers en relaties.

Voor de crisis aanving, waren het vaak luxe gebruiksartikelen die het lekkers vergezelden in de dozen, maar we hebben geleerd.

Nu viert het lekkers de boventoon, en mix je als fotograaf steeds vaker je productfotografie met culinaire vondsten.

 

Kerstmis, laat maar komen…

Über Alles

Über Alles

Het laatste dat ik tot mij nam wat betreft Duits nieuws was dat Merkel nog even voetbal wilde kijken alvorens iets belangrijks te doen.

Haar besluit werd onmiddelijk bestraft, want vandaag ging toch hier en daar het praatje over de afloop van dat potje voetbal.

 

Het maakt mij verder niet zo uit, dacht ik.

Maar ineens voel ik dat kleine duiveltje op mijn linkerschouder, dat gniffelt bij de term ‘De Duitsers’.

En rechts dat engeltje, dat dromend denkt aan Rode Duivels…

25 vaderdagen

25 vaderdagen

25 vaderdagen heb ik nu in mijn kistje met dierbare herinneringen liggen.

Dagen waarin ik niet enkel verwend werd, maar ook verrast met iets wat ik nooit verwachtte.

Ondanks alles liggen de herinneringen die het meest onderop liggen, me het meest aan hart.

Die zelfgemaakte frutsels, die bedenkseltjes uit dat kleine kinderbrein.

Uit de tijd dat ik me nog trachtte voor te stellen hoe mijn kleine meid er uit zou zien, en hoe haar stem zou klinken, als ze eenmaal een volwassen vrouw zou zijn.

In mijn werkhoek staat nog steeds een lege fles, waarop met kinderklodders een bloem is geschilderd.

Trots was m’n kleine`meid, haar oogjes straaalden. Al weet ze nu niet meer dat ze hem ooit gemaakt heeft…

 

Maar het meest blij ben ik met het feit dat ze er is, en ook voor me is, mocht het nodig zijn.

Een kind dat er nog is, haar liefde en geluk overbrengend, is het mooiste cadeau voor altijd…

Spring naar werkbalk