Berm Turystyka

Berm Turystyka

Ik maak dagelijks m’n wandelingetjes, weer of geen weer. Als Man Zonder Hond trek ik de de wereld in. Nou ja, die van Roosendaal dan.

Als sombere gedachten in mij een plaatsje zoeken, verdwaalt mijn blik maar al te vaak naar het blik in de bossages die ik passeer.

Blikjes van vloeibare suikerbommen, maar hoe dan ook vaak vergezeld door lege vodkaflessen en rokerijverpakkingen.

Ik mis na vier maanden rookonthouding mijn genoeglijke paffers nog steeds, geef ik daarbij toe. Een man zonder shag voelt veel erger aan als een Man Zonder Hond.

Daarnaast: ik benijd de verslavingen van de buitenlanders in Roosendaal niet. Ze missen hun werkelijke thuis, en een verslaving helpt je vergeten, maar zo te zien, ook op te ruimen.

En daarom zie ik dit alles liggen, zoals de lege pizza’s on the road.

Verslaving…

Stel, denk ik, dat de hedendaagse mens accuut zou stoppen met op mobieltjes kijken…

Missen we dan ook meteen de grootste verslaving van deze tijd..?

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *